Postanowiłam zabrać się za recenzowanie mojej szybko rosnącej kolekcji nendoroidów. Kiedy dostaję w swoje łapki nową figurkę, a nawet i wcześniej, zaczynam sobie planować w jakich kompozycjach zrobię jej zdjęcia, jakie kolory będą mi do niej pasować i na jakie elementy będę chciała zwrócić szczególną uwagę, a potem.. robię zdjęcia. W przypadku nendosiów dziwnym, leniwym trafem zawsze kończyło się na etapie planów i kilku próbnych zdjęciach. Niby wszystko mi pasowało, ale jednak sesji nie robiłam. Teraz myślę, że zniechęcało mnie zmienianie elementów figurki, ustawianie rąk i akcesoriów, do różnych póz, bo nie dość że czasochłonne, to działało na mnie rozpraszająco. Teraz, korzystając z przypływu motywacji spowodowanego powstaniem tej strony mam wrażenie, że sesje nendosiów tym razem muszą mi się udać! Poniżej przedstawiam Wam pierwszy wynik tej mojej euforii i gorąco proszę o ocenę :)

Zaczynam od Tooko Amano, która jest moim pierwszym nendoroidem i darzę ją szczególnym uczuciem. Zaczynając karierę kolekcjonerki w ogóle nie brałam pod uwagę zbierania nendoroidów. Owszem, uważałam że są słodkie, podobała mi się idea zmieniania twarzy i pozowania, ale jakoś żaden nie chwycił mnie za serce. Tooko spodobała mi się od pierwszego, niepomalowanego prototypu. Wiem, że zabrzmi to narcystycznie, ale przypominała mi mnie z okresu zafascynowania Czarodziejkami, kiedy to uparcie plotłam do szkoły dwa długie warkoczyki. W kolorze figurka już niewiele mnie przypominała. Nie miała brązowych włosów, ani piegów, (ale dalej była papuśna xD) sentyment za starymi, dobrymi czasami i tak przeważył :) Zamówienie złożyłam w AmiAmi, pierwszego dnia kiedy zaczęli je zbierać, czyli 13.05.2010 r.

W trakcie oczekiwania na datę wydania tradycyjnie buszowałam po Necie w poszukiwaniu informacji o postaci Tooko. Pochodzi ona z light noweli „Bungaku Shoujo”, jest uczennicą liceum, przewodniczącą i zarazem jedynym członkiem Klubu Literackiego. Mogła to być zwykła, szkolna opowieść, ale na szczęście bohaterkę autorka Mizuki Nomura wyposażyła w nieograniczoną wyobraźnię, pasję rozwiązywania tajemnic rodem z opowiadań o Sherlocku Holmesie i jak się domyślacie, niepohamowanym apetytem na karty ciekawych książek. Naturalnie sama wiedza mi nie wystarczyła i ani się obejrzałam a byłam już po lekturze dostępnych rozdziałów mangi i seansie z OAVkami i filmem kinowym. Poza trzonem opowieści wszystkie te pozycje różnią się fabularnie, trudno mi wobec tego je porównywać, ale dla mnie stanowiły udaną rozrywkę i jak to w okruchach życia, chwilę refleksji. Jeśli jesteśmy już przy mediach to myślę, że warto wspomnieć jeszcze o artbookach z serii. Piękne, pastelowe ilustracje oddają ulotny, fantastyczny charakter marzeń Tooko, a na podstawie 2 z nich można pozować omawianego nendoroida. Odetchnęłam z ulgą, że po zapoznaniu się z pierwowzorem figurka dalej mi się podobała!

Mniej więcej w okresie premiery filmu kinowego na targach figurowych w Japonii można było zakupić limitowane Garage Kitygłównej bohaterki, np. w jej sztandarowej pozie, przycupniętej na krzesełku z książką w łapkach (i ustach ;) Ubolewam, że do tej pory żaden GK nie doczekał się wersji dla szerokiego odbiorcy. Produkt GSC jest zatem jedyną gotową figurką tej postaci na rynku.

Ze względu na ilość i wielkość akcesoriów Tooko ma nieco większe pudełko niż standardowe nendoroidy. Dodatki stanowią: -wymienne dłonie: para do trzymania książki, para standardowych pustych rąk i para dla podjadacza książek; - zgięte nóżki i spódniczka do usadowienia figurki na krzesełku; - naturalnie krzesełko; - para szkolnych bucików – niestety nie można ich zakładać na nóżki Tooko; - 3 książki na pożarcie, jedna otwarta, dwie zamknięte; - 2 dodatkowe buźki – pałaszująca i morskiego potwora; - otwarta puszka kiszonych śledzi wraz z nalepkami i grzywką z płetwami do odtworzenia pozy z zabawnej ilustracji. Wśród nalepek poza czaszką i nietoperzami do pozy z puszką, mamy też kawałeczki kartek z książki do przyklejania na buzi lub ręce, obrazujące apetyt bohaterki na pisane historie. Wszystkie naklejki są wielokrotnego użytku i faktycznie długo trzymają klej. Trzeba wręcz ostrożnie i delikatnie je przyklejać do figurki, najlepiej aby tylko musnęły plastik, żeby nie oderwać wraz z nimi czegoś jeszcze.. Figurka posiada przeźroczystą podstawkę jeszcze starego typu, czyli okrągłą, podtrzymującą nogi figurki, a nie z bolcem wbitym w plecy ;)

Szczególną uwagę zwraca cieniowanie włosów, czy może raczej rozjaśnianie, mające nadać postaci melancholijnego charakteru. Same warkoczyki można przekręcać w kierunku prawo-lewo, gdyż ani one ani końcówki za kokardkami nie posiadają ruchomych stawów. Warkocze zostały tak pomyślane, że mimo to nie czułam ograniczenia w ich ustawianiu. Dodają figurce zwiewności na spółkę z lekko podwianą długą spódniczką.

Przy instalowaniu figurki na krzesełku a także pozowaniu i wymianie drobnych akcesoriów musiałam wykazać się cierpliwością i dokładnością. Delikatne i małe elementy nie zawsze chciały współpracować i co chwila musiałam je poprawiać, a końcówki warkoczyków chyba widziały przyjemność w wyskakiwaniu ze swojego miejsca. Nie wykluczam, że mogę nie mieć do tego zdolności, ale wolę myśleć, że taka już jest natura figurek typu action ;) W każdym razie mimo, a może właśnie z powodu nerwów i wstrzymywania oddechu przy każdym ruszaniu figurki, miałam wiele satysfakcji z jej składania.

Moją ulubioną kombinacją figurki jest siedząca z książką w łapkach i oparta na swoich warkoczykach ^^ Przycupnęła tak koło lapka , a ja błędnie myślałam, że jest tam bezpieczna. Pewnego nie-pięknego dnia, zadzwonił do mnie chłopak z informacją, że upadła mu figureczka ze stołu. Jak się później przyznał, dostała przypadkiem z łokcia, odbiła się od ściany (rysa argh!) i wylądowała na podłodze. W sumie nie odniosła wielkich obrażeń, ale rysy na grzywce jednak rzucały się w oczy. Użyłam więc kobiecych technik zrzędzenia, trochę pogrymasiłam i udało mi się wycyganić od niego drugą sztukę. Widać musiało mu to dać po kieszeni, bo już się nawet nie zbliża do mojego kąta z figurkami :D Tak oto weszłam w posiadanie drugiego egzemplarza tej samej figurki i na tym przykładzie doszłam do pewnych wniosków. Figurki różnią się między sobą jakością malowania. O ile do włosów i twarzy nie mam zastrzeżeń to już do detali na mundurku, kokardkach, guzikach, podkolanówkach, butach już tak. Część z nich jest dokładniej namalowana na jednej figurce, inna część lepiej wyszła na drugiej. Drążąc dalej ten temat wyczytałam na blogu Mikatan z GSC, że szczegóły na ich figurkach są malowane… ręcznie! Był to dla mnie szok i niedowierzanie. Jak to ręcznie? Myślałam, że całe malowanie figurek to robota maszyny! Od tego czasu inaczej patrzę na niedokładne malowanie figurek, jeśli nie jest ono naprawdę sknocone to przymykam na nie oko. Bo jak pomyślę, że te wszystkie mikrodetale nendoroidów ktoś pomalował ręcznie malusieńkim pędzelkiem, to nawet jeśli linia nie wyszła idealnie prosta, a guziczek nieco zmienił miejsce względem prototypu to i tak darzę szacunkiem autora tej specyficznej pracy.

Pstrykając jej zdjęcia pozwoliłam sobie poeksperymentować z akcesoriami od innych nendoroidów. W galerii znajdziecie wariacje ze Stocking i moją ulubioną czarodziejkową kombinację, z Totori.

Ilustrację z okładki pierwszego tomu mangi pobrałam ze strony wikipedii.

Na zdjęciach z serii „Zemsta książek” występuje pozycja autorstwa Joanny Bator pt. „Japoński wachlarz. Powroty”, którą aktualnie się delektuję.



Tooko Amano No 118 Nendoroid
Producent: Good Smile Company
Wysokość: 10cm
Data wydania: 28.10.2010 r.
Cena: 3333 yen

Recenzją Melon udało mi się zwrócić uwagę szanownego Jury z Mikanboxa, Dziękuję za wyróżnienie i płynącą z niego motywację, dzięki której uparłam się, żeby stworzyć tę skromną stronkę. Poniżej krótka recenzja nagrody za 2 miejsce :)

Najpopularniejsza bohaterka Vocaloid tym razem w wersji super-deformed od Good Smile Company.

Figurka przedstawia Miku w niecodziennej, czarnej garsonce ze smutną minką i różowym kwiatuszkiem w rękach. Każda część włożona w osobną, foliową przegródkę zabezpieczyła ją przed ewentualnym uszkodzeniem. Złożyłam ja bez problemu. Jedyne do czego mam zastrzeżenia to podstawka, która nie jest w stanie utrzymać Miku w niektórych pozycjach.

Przyznam, że nie byłam pozytywnie nastawiona do tej wielkości figurek. Kojarzyłam je z gumowymi, brzydkimi i wątpliwej jakości zabawkami, które w czasach „Czarodziejki z Księżyca” zalały nasz rynek. Dopiero kiedy zaczęłam interesować się figurkami okazało się, że były to chińskie podróbki. Tutaj mała uwaga. Istnieją również podróbki figurek z tego zestawu, więc przestrzegam przed kupowaniem ich po okazyjnych cenach. Lepiej sprawdzić producenta i porównać z oryginałem niż zostać niemile zaskoczonym.

Wracając do opisywanej figurki, została ona odlana i pomalowana prawidłowo, naprawdę cieszy oko dokładność jej wykonania :) Z czystym sumieniem mogę ją polecić osobom niezdecydowanym i oczywiście kolekcjonerom petit nendoroidów.

Drugie moje podejście do konkursu MikeGolda. Recka popełniona 19 kwietnia 2010 r.

Melon, główna bohaterka mangi i anime Akikan!, była napojem gazowanym o wiadomym smaku. Jak dżinn zamknięty w lampie, Melon czekała na swojego Właściciela. Okazał się nim samotny (a jakże!) nastolatek Kakeru Daichi. Kiedy pił napój jego oczom ukazała się piękna, blond włosa dziewi ee dziewczyna! Tak, Kakeru był świadkiem transformacji puszki w kobietę. Rezolutną kobietę, która postanowiła z nim zamieszkać nazywając go swoim Panem. Czyż nie o tym właśnie marzą nastoletnie prawiczki? Nie mam pojęcia, ale tak zaczyna się komedia ecchi Akikan!

Przypuszczam, że miałabym pewne wątpliwości zamawiając tą figurkę gdybym znała wcześniej pierwowzór. Chcąc nie chcąc znowu trafiłam statuetkę przeznaczoną dla chłopców (a jakie nie są?;) ale o dziwo, nie jest rozbierana (uff). Zachwyciła mnie dynamiczną pozą: rozwianymi włosami, trzepoczącymi wstążkami. Wygląda jakby właśnie wyskoczyła z puszki napoju :)

Przeglądając zdjęcia w sklepach nie zauważyłam, że końcówki włosów Melon są półprzeźroczyste. Fantastycznie to widać kiedy jest wystawiona na światło. Cieniowanie włosów jest świetnie wykonane i końcówki zdają się świecić same w sobie. Dodam, że każde pasmo jest dosyć ostro zakończone (Uwaga! Kłuje ;).

Masa szczegółów: błyszczące oczy, kolczyk-kapsel od puszki, falbanki i zagięcia sukienki, fruwające wstążeczki i wielkie wstążki z kokardy wiązanej w pasie, przeźroczyste kulki we włosach, a nawet pomalowane paznokcie! To wszystko sprawia, że jest na czym zawiesić oko, by podziwiać kunszt twórcy. Może też działać na niekorzyść, bo figurka jest przez to bardzo delikatna. Na szczęście opakowanie dobrze ją zabezpieczyło i żadna część się nie złamała. Cienkie jak papier końcówki włosów, czy duże wstążki sprawiają wrażenie kruchości.

Niestety nie sprzyja temu podstawka. Zanim nie wcisnęłam do końca metalowej podpórki do pantofelka z tyłu, figurka dwa razy zaliczyła upadek. Na szczęście w roztrzęsione ręce. Z przodu podtrzymuje ją kolorowe logo Akikan! Mnie niestety nie przypadło do gustu, mam wrażenie jakby coś zasłaniało, albo po prostu za bardzo rzuca się w oczy.

Wracając do kwestii technicznej, jedyny minus w malowaniu, to nadruk na sukience. Wyraźna biała kratka pokazuje etapy malowania, przez co całość materiału nie wygląda jednolicie. Nie psuje to na szczęście widoku całości. Szczegóły odlane i pomalowane poprawnie, nie mam się do czego przyczepić. Łączeń wyraźnych brak, a to na włosach są zgrabnie zamaskowane fryzurą i&nbspza to duży plus :)

W pudełku znalazłam jeszcze pierwotną wersję naszej bohaterki, czyli małą puszeczkę napoju ;) W sumie, plusy za malowanie i ostre szczegóły, minus za podstawkę. Jeżeli macie ochotę na więcej ślicznej Melon, zapraszam do oglądania zdjęć.

Przed Wami moja pierwsza recenzja, stworzona do rocznicowego konkursu MikeGolda z zeszłego roku. Celowo nic w niej nie zmieniałam, ani w tekście, ani w zdjęciach. Nie są idealne :) Ale jakbym miała tak wszystko poprawiać, to nigdy nie miałabym odwagi czegokolwiek opublikować.

Postać uroczej Parfait pochodzi z gry komputerowej typu visual novel: „Heartful Memories: Little Witch Parfait 2”, wyprodukowanej przez Kogado Studio w 2000 roku. Młoda czarownica znajduje nieprzytomnego gracza niedaleko miasteczka Florelmos i zabiera go do swojego domu, aby doszedł do siebie. Opowiada mu o okolicy i o sobie, ale okazuje się, że nieszczęśnik stracił pamięć i nie wie kim jest! Nasza rezolutna czarodziejka postanawia poradzić się starszej czarownicy i poniekąd był to strzał w dziesiątkę! Co prawda nie była ona w stanie stwierdzić tożsamości chłopca, ale pamiętała, że jest on jej winien 500000 złota za przechowywanie dla niego miecza! Czarownica daje bohaterowi 6 miesięcy na spłacenie długu i jednocześnie sugeruje, żeby Parfait pozwoliła mu na niego zapracować w swoim magicznym sklepie. Tak rozpoczyna się gra, w której pomagamy młodej czarownicy w produkcji i sprzedaży różnorodnych eliksirów.

Zamawiając tę figurkę nie znałam pochodzenia postaci. Skusiła mnie swoją ogólną słodyczą, magią, a także … ceną! 65 zł plus wysyłka wydawało mi się fantastyczną okazją jak na figurkę w skali 1/7. I ciągle tak uważam ;)

Parfait prezentuje się znakomicie. Posiada wymienną rękę bez miotły. Można ją również pozbawić spódniczki, co wg mnie działa na minus, ponieważ (poza osobistymi preferencjami) pomiędzy spódniczką a wstęgą kokardki pozostaje po złożeniu widoczna szczelina. Z wyjątkiem wpadki pod spódniczką nie odnotowałam wyraźnych łączeń. Doszukałam się za to kilku małych odprysków farby, które na szczęście, nie rzucają się w oczy. Na minus zaliczę też trudność w przyczepieniu miotły do podstawki, ale może to być spowodowane moim strachem przed uszkodzeniem nowego cacuszka. Figurka jest poprawnie pomalowana, żaden szczegół nie pozostał bezbarwny. Ciekawostką może być błysk na włosach, w postaci pociągnięcia białą farbą. Nie spotkałam się jeszcze z taką metodą i może dlatego mi tu nie pasuje :) Osobiście użyłabym przy niej więcej błyszczącej farby, np. na kokardki, ponieważ jedynym lśniącym elementem są jej czerwone trzewiki. Kolorystyka postaci za to trafia w moje gusta, a jak głosi stare japońskie przysłowie: Każda czarodziejka powinna mieć duże oczy, być słodka i soczyście kolorowa, a zadowoli obserwatora! ;) I taka waśnie jest Parfait. Podsumowując, technicznie mogło być lepiej ale ostatecznie i tak jestem oczarowana :)

Figurka jest łatwo dostępna, widziałam ją na Ebay, Amazon, i w kilku zagranicznych sklepach z gadżetami, a nawet na Allegro (Toycraft). Ceny wahają się od 35zł do 90zł bez przesyłki. Różowo polecam wszystkim miłośnikom kawaii czarodziejek! ;)